രാവിന്റെ ഇരുൾ വീണൊരേകാന്ത വീഥിയിൽ,
ഓർമ്മതൻ ഉയിർവീണ ശവമഞ്ചലിൽ,
വിണ്ണിന്റെ മോഹവും മണ്ണിന്റെ ദാഹവും
ആർദ്രമായ് കേഴും നിമിഷമൊന്നിൽ,
ഒരു പദസരത്തിൻ മുഴക്കമെൻ കാതുകളിൽ
ഏതോ സ്മൃതിയായ് മയങ്ങി നിൽപ്പൂ..
ഈണമറിയാത്ത രാഗമെൻ ഹൃദയത്തിൽ
ഓളമുയർത്തി അടങ്ങി നിൽകേ,
പുസ്തകത്താളിൽ ഒളിച്ച മയിൽപീലി
ഓർമയിൽ വന്നെത്തി നിൽകേ,
കുപ്പിവളകൾ ഉടയുന്നൊരാ സ്വനം
നിനവുകളിൽ ഏതോ മുഴക്കമാകേ,
അറിയാതെ എന്മനം തേങ്ങിടുന്നൂ,
എന്റെ ഹൃദയം തുടിച്ചിടുന്നൂ...
അപ്പോൾ,
തേടട്ടെ ഞാനെന്റെ ഹൃദയരാഗം,
തേടട്ടെ ഞാനെൻ മയില്പീലിയെ... !
Friday, March 14, 2025
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
ഇടം
എഴുതുവാൻ ഒരിടമില്ലാതെ, ഞാൻ പൂട്ടിവെച്ച എന്റെ വാക്കുകളെ പറ്റിയാണ്.. വർഷങ്ങൾ നീണ്ട പൂഴ്ത്തിവെയ്ക്കലുകളെ പറ്റിയാണ്.. കേൾക്കുമ്പോൾ നിങ്ങൾ ചി...
-
Have you ever noticed? There are certain days in our lives When we feel so insecure… Other days, we wear that mask of self-confidence, Prete...
-
സൗഹൃദത്തിനും അപരിചിതത്വത്തിനും ഇടയിലുള്ള നൂൽപ്പാലം വളരെ നേർത്തതത്രേ...! ഒരിക്കൽ എന്റെ ഹൃദയത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നതവൻ, ഒരു വിളിക്കപ്പുറം, കാത...
-
നീ എന്ന വാക്കിന് ചുറ്റും കറങ്ങുന്ന രാവുകളും പകലുകളും.. ഉറക്കമില്ലാത്ത രാത്രികളിലൂടെ, ഉണർവിന്റെ ഇടവേളകളിലെ സ്വപ്നങ്ങളിലൂടെ, ഞാൻ കടന്നു പോകു...
No comments:
Post a Comment